| Apostolat |
|
MŁODZIEŻOWO - POWOŁANIOWY W PROWINCJI POZNAŃSKIEJ Człowiek może wybierać życie i szczęście lub śmierć i nieszczęście. Może nadawać pogłębiony sens swemu życiu ale może też podążać za celami, które są szkodliwe lub nierealne. Może w ogóle żyć bez celu a nawet uciekać przed życiem. Właśnie dlatego podstawowym wymiarem wychowania jest pomaganie współczesnemu człowiekowi, by odkrył własne powołanie, oraz by zaangażował się w jego realizację. Żyjemy w czasach, w których wielu młodych to ludzie nie wiedzący, ani kim są ani po co żyją. To ludzie, którzy nie stawiają sobie nawet takiego pytania. W konsekwencji nie wiedzą po co się uczą, pracują, zaspakajają różne potrzeby. Niektórzy młodzi stawiają sobie wprawdzie pytanie o sens życia, ale zadawalają się błędnymi odpowiedziami. Sądzą na przykład, że sensem ich życia jest być młodym, zdrowym i bogatym. Ale przecież także ludzie młodzi, zdrowi i bogaci popadają w alkoholizm czy narkomanię, wchodzą na drogę przestępstw, popadają w depresję, popełniają samobójstwa. Fakt ten dowodzi, że bycie młodym, zdrowym i bogatym nie jest sensem ludzkiego życia. Syn Boży zaprasza do naśladowania Jego słów i czynów Warunkiem realizacji powołania do życia na obraz i podobieństwo Boga jest poznanie Bożego sposobu istnienia, który mamy naśladować. Bóg jest dla człowieka tajemnicą, którą zechciał stopniowo objawić w całej historii zbawienia. Najpełniej objawił się nam w swoim Synu, który stał się człowiekiem. Odtąd Chrystus jest drogą, prawdą i życiem człowieka. "Jeżeli człowiek jest powołany do bycia dzieckiem Bożym, to nikt lepiej od Słowa Wcielonego nie może 'mówić' człowiekowi o Bogu i przedstawiać udany obraz dziecka Bożego. Dlatego Syn Boży, przychodząc na ten świat, wezwał do naśladowania Go i bycia takim, jak On, do dzielenia z Nim życia, Jego słowa, Jego śmierci i zmartwychwstania, a nawet Jego uczuć. Nie istnieje fragment Ewangelii, spotkanie czy dialog, który by nie miał znaczenia powołaniowego. Spotkania Jezusa z ludźmi były dla Niego okazją do postawienia każdej osoby wobec pytania: co zrobić z moim życiem? Jaka jest moja droga?". Młodzi ludzie żyją w cywilizacji, w której człowiek coraz bardziej rozumie świat wokół siebie, a coraz mniej rozumie samego siebie. Dziewczęta i chłopcy są „bombardowani” iluzjami o istnieniu łatwego szczęścia i o spontanicznym samorozwoju. Mają mnóstwo informacji, ale brakuje im formacji i pracy nad sobą. Dysponują coraz bardziej wyrafinowanymi środkami technicznymi, ale za ich pomocą przekazują coraz bardziej banalną treść. A Bóg wciąż marzy o człowieku… Bóg nie tylko nas stworzył. On marzy o tym, byśmy żyli w świętości, czyli kochali. Bóg nigdy nie proponuje czegoś mniejszego! Świętość to najpiękniejsza normalność, oparta na respektowaniu norm Ewangelii oraz na naśladowaniu Chrystusa. Coraz więcej młodych ludzi ma obecnie poważne trudności z odkryciem powołania i z podjęciem decyzji na całe życie. Zwykle największy problem tych ludzi nie polega na tym, że trudno im odkryć powołanie szczegółowe — do małżeństwa, kapłaństwa czy życia konsekrowanego — ale na tym, że nie realizują oni podstawowego powołania, jakim jest powołanie do świętości. Dlatego….. ….W odczytywaniu powołania mogą pomóc rekolekcje i dni skupienia organizowane przez Siostry Elżbietanki Prowincji Poznańskiej. Każdego miesiąca młodzież gimnazjalna, licealna a także studiująca zapraszana jest do przeżycia dni skupienia w jednym z domów zakonnych. W okresie ferii zimowych i wakacji letnich organizowane są dłuższe rekolekcje.
Doskonałą okazją do poznania charyzmatu Zgromadzenia jest również osobisty kontakt z siostrami pracującymi w licznie rozsianych w Prowincji Poznańskiej placówkach, kontakt listowny, telefoniczny czy też e-mailowy.
|
| Poprawiony: sobota, 17 listopada 2007 09:52 |





Warunkiem realizacji powołania do życia na obraz i podobieństwo Boga jest poznanie Bożego sposobu istnienia, który mamy naśladować. Bóg jest dla człowieka tajemnicą, którą zechciał stopniowo objawić w całej historii zbawienia. Najpełniej objawił się nam w swoim Synu, który stał się człowiekiem. Odtąd Chrystus jest drogą, prawdą i życiem człowieka. "Jeżeli człowiek jest powołany do bycia dzieckiem Bożym, to nikt lepiej od Słowa Wcielonego nie może 'mówić' człowiekowi o Bogu i przedstawiać udany obraz dziecka Bożego. Dlatego Syn Boży, przychodząc na ten świat, wezwał do naśladowania Go i bycia takim, jak On, do dzielenia z Nim życia, Jego słowa, Jego śmierci i zmartwychwstania, a nawet Jego uczuć. Nie istnieje fragment Ewangelii, spotkanie czy dialog, który by nie miał znaczenia powołaniowego. Spotkania Jezusa z ludźmi były dla Niego okazją do postawienia każdej osoby wobec pytania: co zrobić z moim życiem? Jaka jest moja droga?". 

